The Pariah Problem

Rupa Viswanath’s The Pariah Problem traces the time during which the problem of the Pariah came to the fore. It starts of in the late nineteenth century and continues till the second decade of the 20th century when the problem transformed through various stages.
The Panchama or the fifth varna were people who lived outside the chathur varna caste system.
They were subjected to inhuman life conditions , living a life of slaves in the feudal agricultural life of India. There were strict strictures which controlled their lives, they were considered untouchable and usage of public resources like streets, water resources and gazing land etc was barred to the people of Panchama caste. The Panchama were tied to the landlords and held no property and were completely dependent on the landlord (Mirasdars) for sustenance. Mostly entire family of Panchamas worked for the Landlords and lived in Ceri(low lying areas which were isolated typically owned by the Mirasdar), they faced constant threat of eviction by the Mirasdars. This is akin to the slave system prevalent in the West which was abolished in the British colonies in the 19th century. So the official introduction to the Pariah problem started with the colonial officials denying the existence of a slave system comparable with that of the West. It was considered to be a gentle servitude with mutual beneficial relationship between the landlord and the Panchama. Hence forth cannot be compared with that of the Western Slave system. This initial reluctance to accept the problem as existing stems forth from two key aspects,

1. The state (represented by the British) had a nexus with the high caste landlords because of the state dependence on them with respect to the revenues. The British in comparison with other rulers
levied heavy taxes on agriculture, hence the underlying system was beneficial to the British.

2. The British administration for its day to day execution of administrative procedures were dependent on the high caste Hindus hence there was a tacit understanding of how the country side works in the Indian Feudal context. The term the author uses to rightly point out the relation is “Caste-State” Nexus.

Land was the major tool in feudal hegomany and access to it was highly guarded. Hence there were rules which effectively prevented the Panchamas to acquire land. Although their capability to accumulate surplus was limited, there were rules like the Darkhast rule which effectively prevented the purchase of land by the Panchama. The rule gives first option to the Mirasdar in buying Poramboke land and the Mirasdar’s effectively kept buying land back to prevent Panchamas buying land. In this way the Mirasdar could control the labor and use it to his benefit which is a classic feature of any feudal serfdom.

Missionary and Religious Neutrality.
Unlike most commonly believed the missionaries were highly reluctant in the conversion and working in behalf of the Panchamas. Part of the reason was the Protestant Missionaries wanted to first convert the high caste hindus which they thought will create a domino effect and result in the conversion of the majority of Hindus. And also they were highly uncomfortable with using the realm of material in conversion as they thought that was undermining the spiritual plane. And in most cases it was the Panchamas who approached the Missionaries in issues which they needed help. In this way the Panchamas were able to open a channel to the state with the help of the Missionary bypassing the high caste Hindus. The missionary after the initial reluctance took up the cause of the Panchamas, and the first they tried was acquiring land for the Panchamas and settling them in the form of a cooperative society. The missionary will manage the estate and will also forward loans to the Panchamas already converted to the Christian Faith. In a way the missionary also doubted the Panchamas capability to manage the farm land independently. This was faced with considerable opposition in the country side. The high caste Hindu Mirasdars were genuinely worried with loosing control over the labor and the granting of land was criticized as stepping out of the Religious Neutrality the Queen had promised after the revolt of 1857. This was a very small initiative taken by the missionary and the resultant opposition effectively stalled initiatives for another decade when ideas of what considered Public welfare changed.

The New-Liberal Wave :
In the beginning of the 19th central there was a wave of new liberal wave in Britain which championed for state intervention in public welfare to counter the negative impacts of market economy. This transformed in the Indian context as Panchama welfare. One of the initiatives to give housing sites to Panchamas in the South Presidency. There were varied but strong opposition to the initiative of the government. One of the thing was outright rejection of the argument that the Panchams faced hardship in the current setup and rather it was argued it was a mutual beneficial setup and the government should not interfere with the existing setup. Even a liberal newspaper such as The Hindu argued that interfering with the labor economy will destroy Indian agriculture.
There was also argument that these are done at the behest of the Missionary and the Panchamas are content with the current scheme of things. But in contrast the Panchamas were highly interested in the government scheme and were eager to get house sites to get out of the Mirasdar claims. Violence was let loose on Panchams in various places and innumerable hardships were put on the scheme implementation.

Shifting it to the Social:
The final stage in the Panchama problem was when they started asserting the rights which are granted to any individual belonging to the British empire like access to public roads and wells etc.
This was possible after Dalits were choosen as representative to voice the concerns of Dalits in legislative council. One of the first Dalit representative choosen was M.C Rajah, he spoke in multiple occasions in the legislative council on the everyday hardships faced by Dalits in living their life. In one such incident M.C Rajah brings up the issue of two Panchama men who were forced to get down from a public bus. Although the members were unanimous in condemning it they felt nothing could be done in the realm of the political and work should be done in the social. M.C Raja’s plea to punish such acts were turned down and even his plea to cancel the license of the transport company in this issue was turned down. This reluctance of the state in implementing the laws and shifting the ground of the problem to the “Social” from that of the political was the final stages of the Pariah problem.
Rupa concludes that the various problems we see in the handling of the Pariah in still seen even in the present.

Indica A Deep Natural History

Indica: A Deep Natural History of the Indian SubcontinentIndica: A Deep Natural History of the Indian Subcontinent by Pranay Lal
My rating: 4 of 5 stars

This book is an incredible tour de force. The book is a geological history of the Indian Subcontinent.
Human history of Indian Subcontinent itself is such ancient but the geographical history of immensely vast when compared to the human history.
This book captures the entire history of this ancient landmass from the time the earth was formed billions of years ago. It is such a vast and dry subject but the author has captured it in a such vivid and intense and amazing manner. The key thing that works wonders in this book is the relation to the current. It is with such amazing realization we are turning the pages. We are filled with a sense of awe and great fullness about everything about the existence of everything including life.

The book traces the geographical events and relates to the current terrain and it opens us to the immense greatness of our planet. Take for instance the information that the Nandi Hills which is a famous tourist hills located near Bangalore is made of rock which is 3.5 billion years ago.
Or the fact that my native of Trichy once had massive dinosaurs roaming about by the fossils identified. This fill us with such amazement and wonder.

The other aspect of the book is the lyrical writing of the author. Subjects like paleontology or fossil fuels are immensely dry but it is written in a manner that makes it so gripping.
Take for instance the analogy of comparing the age of earth with a 46 year old lady and life just started in the middle of 42 years. Human beings evolved in the middle of the last week and industrial revolution is just a minute old in the giant scale of time of our 46 year old mother.

Another aspect is the sheer amazing events that shaped our planet which impacts us in surprising ways of our lives even today. Take for instance the coal belt of present day Jharkand, Bihar was formed by continuous submerging of forests layer on top of layer which happened due to the incessant rains that happened for around 1000 of years.
Or Say take for example the Palaghat pass which connects the states of Tamilnadu and Kerela was formed when the Indian subcontinent which was connected to Madagascar and when it started moving towards Eurasia the land was split and that opening is the point in which Madagascar split with the Indian Subcontinent.
These make us wonder what an immensely mysterious thing this life is and how small we are in the infinite expanse of the universe.
As you read through this book you are always filled with amazement at the idea of human life and also our very small place in this earth.
If you have sons , daughters gift it to them this should be a bestseller and it can inspire them to achieve great heights.

View all my reviews

Tantu

Tantu - The Loom of LifeTantu – The Loom of Life by S.L. Bhyrappa
My rating: 4 of 5 stars

The announcement of Emergency in Independent India was one of the darkest hours of Indian Democracy. It is a culmination of the decade long decline of idealism in all forms of life in Independent India. The time of the freedom movement was a period of great Idealism and hope, Millions of men lived for such lofty ideals sacrificed their whole lives for the idea of Independent India. Once Independence arrived, the system of governance that came into existence was something which was completely dependent on the bureaucracy which was more interested in survival rather than nation building. The satyagraha workers were sidelined as the rule was more centralized and had no room for the ideals of Gandhian Decentralization. Hence India was ruled by a bureaucracy and politicians working over them. As the idealism of the early years withered the revolutionary zeal that was achieved during the independence was lost completely.
This novel is a record of this loss in idealism. The novel reflects this loss in multiple layers.
Obviously the functioning of the government, the License-quote raj system which promoted corruption at all levels and resulted in economic stagnation. In addition it also reflects this on the personal lives of the people, the lives of everyday human beings who crave for power and material benefits where common decency is killed everyday.
In addition to the loss of idealism this novel laments, the other fundamental theme of the novel is the complete loss of authenticity and Indian tradition in all lives post independence.
Especially in the education system we inherited from the British was completely lacking in Indian thought and sensibilities. Resulting system could only produce people who are interested only in the economic affluence that modern education rather than character building which education had to promote.

The novel is brilliant in a sense it realistically captures the pettiness of the upper middle class bureaucracy. Especially the culture associated with Delhi based bureaucracy who relish in tax payer money with lavish parties and the way corruption is normalised in this system of over governance.
It also captures the utter lack of ideals and the depression that anyone with a sense of idealism has to suffer at every step with the careless bureaucracy and corrupt politicians.Classic case is the suffering meted out to Anaiah whose only mistake is to yearn for an education which is Indian thought. This utter hopelessness is the very characteristic which this novel portrays over and over in independent India.

Gandhi keeps coming back in this novel, as a sad remembrance to the reader, and as a clown in the curses of Kanti the suave and sophisticated Delhi based women. She is the wife of Ravindra the central character of the novel who is idealistic and hence unable to earn the money that Kanti wants him to. Kanti leaves Ravindra and becomes a garment exporter yearning lakhs of rupees.
It is through the personal lives and the seeming contradiction between them we see this duality getting played. The idealistic Ravindra and the seemingly pragmatic and opportunistic Kanti representing the existential modernism going at each other is a classic philosophical debate of 20th century. In this sense Bhyrappa has put forth a critique of the modernistic thought and the lonely death Kanti suffers is what Bhyrappa should have felt about the loneliness of existentialism.

Inspite of the external situation we see people still inspired not loosing hope as the karma yogi defined in Bagavat Gita fighting the lonely battle on the side of idealism. Even though the novel seem to end at the announcement of the emergency its message is one of the duty against the modernism rooted in existentialism.

View all my reviews

Dostoevsky – Brothers Karamazov

There are certain questions that surface in Dostoevsky’s works. Fundamental to it is “Does Truth and goodness have any intellectual basis to it”. Is it through intellect does one arrive at goodness or through faith one arrive at it. With the idea of atheism and nihilism that swept through the end of 19th century all our Europe, it is natural that Dostoevsky was deeply moved and affected by this question. With the decadence of the organised church on one side and rampant poverty stricken industrial revolution on the other side, Dostoevsky constantly searched for a spiritual basis to live. It is this brilliant debate that is captured in the book Brothers Karamazov with great detail. The major characters in the novel capture this essence with their different natures.

The father Fyodor Pavlovich Karamazov, a self confessed buffoon who has no sense of morality lives the lowest life of filth and decadence a human being can think about. As observed by the elder Zossima he continues to lie to himself and is constantly playing the buffoon. It is the murder of this man and the ensuing investigation that we understand the other sons of him.

Eldest of the Karamazov brothers is Dimitry who is born of the first marriage of Fyodor Pavlovich Karamazov to Adelaida. Dimitry is sensual like his father and involved in multitude of relationships. He is earnest compared to his father , compared to Fyodor he still has honesty left in him. He is constantly in need of money, insults people especially he drags Ilyusha’s father from a tavern. But he still repents wants to be a better human being unlike his father who is always pretentious always.

Ivan the second of the brothers is intellectual , doubting and a loner seems to be a great mind tormented by doubt. This is one of the fundamental issues that Dostoevsky handles, the Ivan is an intellectual who is bordering on atheism he questions the idea of Christ giving free will to human beings in the chapter “The Grand Inquistor“. He had to suffer a tremendous amount of guilt and torture at the end as he feels he is wrongly the reason for the murder of his father. It is his intellect that has sinned. You can see similar thread in Raskolnikov in Crime and Punishment.

On one side you see the sensualist Dimitry the other side you have the Rational atheist Ivan. Their sufferings and the torture they suffer seems to be the central point of the novel.

The youngest of the brothers is Aloysha the central hero of the novel as per the narrator. He is pure and pristine and rarely seems to judge anyone , practices the idea of forgiveness etc. But I think there is a curious aspect of Aloysha that is worth noting. He is so anxious in many occasions he himself seems to be in doubt over forgiveness, love and immortality the very ideas he seems to be preaching. He is still evolving over the novel. Especially when there is a family meting with the elder he is so nervous about things might go wrong. As the elder says in interacting with the lady “Love in reality is lot of hard work and labor”. That seems to have been said to Aloysha. He is waiting for a miracle to happen to believe and attain the faith. But it is through faith that one arrives at miracle.

The central point of the novel is the killing of Fyodor Karamazov , Dimitry is charged with the murder. There is an underlying mystery surrounding the novel. All the central characters are doubted with the murder , like Dimitry , Ivan and Smerdyakov (illegetimate son of Fyodor). Every one suffers due to the murder, Ivan feels tremendous guilt over influencing Smerdyakov over his atheism which he fears might have lead to the murder.

The suffering brings in tremendous faith and love in Ivan and Dimitry. It shows the greatness of Love and belief over doubt to Aloysha. This is the central theme of this work.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

உதிரும் கனவுகள் – காடு நாவல் 

பல முறை படித்த நாவல் காடு . ஒருஒரு முறையும் புதிதாய் திறந்து கொள்ளும் ஒரு செவ்வியல் ஆக்கம்.
இந்த நாவாலை பற்றி  இணையத்தில் எழுதியவர்  பலரும் காட்டில் வாழ்ந்த அனுபவத்தை அளித்ததாக எழுதி உள்ளனர் . நுட்பமான இயற்க்கை விவரணைகள் பற்றி எழுதி உள்ளனர் .நூல் பெரும்பாலும் முதல் காதலின் சித்திரமாக அறிமுகப்படுத்த பட்டுள்ளது . ஆனால் இந்த நாவலை  மற்றும் ஒரு தளத்திலும் வாசிக்க முடியும் என்று நினைக்கிறேன் . 

இதை கிரியிடம் இருந்து பிற்ப்பாடு அழிந்து போன ஒரு விதத்தில் அவனே அழித்து கொண்ட ஒரு ஆன்மீக நுண்ணுணர்வின் சித்திரம் என்று வாசிக்கலாம்.இந்த நாவல் தொடங்கும் இடம் மிகவும் நுட்பமானது கிரி தன்னுடைய கடைசி காலத்தில் அவன் தன் இளமை காலத்தில் பணியாற்றிய காட்டு பகுதி தற்போது முற்றிலும் அன்னியமாகி, மலம் சூழ்ந்து, வீடுகள் கட்டப் பட்டு, அழிந்து போய் இருப்பதை பார்கிறான்.

இதை  ஒருவன் தன்னுடைய வாழ்வின் கடைசியில்  இளமையின் பகற்கனவுகளை மீண்டும் நினைத்து பார்கிறான்  பொருள் கொள்ளலாம். அவை முற்றிலும் அழிவதில்லை அவை அந்த மிலாவின் தடம் போல் காய்ந்து மண் நிறைந்து மறைந்து கிடக்கின்றன . அந்த நினைவின் தொடரில் இருந்து அவன் வாழ்க்கை தொடங்குகிறது. 

இந்த நாவலில் கிரி காணும் காடு, அவனுள் ஒளிரும் கவிதையின் வரிகள் என அனைத்துமே அவனை  சராசரி வாழ்வில் இருந்து உயர்த்த கூடிய ஒரு ஆன்மீக விசை என்று வரையறை செய்யலாம் . மாறாக அவன் தாய் , மாமி மீதான காமம் , இவை அவனை சராசரி தளத்திற்கு இழுக்ககூடிய விசை . இவை இரண்டும் அவனுள் உக்கிரமாக போராடி கொள்கின்றன . 

நீலி மீது இருக்கும் காதல் முற்றிலும் பித்து நிலையில் நிகழ  கூடியதாகவே உள்ளது.கிரி நீலியை தன் தாயுடன் ஒப்பிட்டு பார்க்கும் தருணம் நமக்கு ஒன்று உணர்த்துகிறது , கிரி உள்ளூர இந்த பித்து நிலை என்றும் நீடிக்காது என்பதை உணர்ந்தே உள்ளான் என்று படுகிறது . பல நூறு பாவனைகள் மூலமாக அவன் அதை நோக்கி நகர்கிறான் .  அவன் ஆழ்மனம் காணும் அந்த கொடிய கனவு அதையே நமக்கு தெரிவிக்கிறது.  
அவன் மாமியுடன் அந்த அறையில் இருக்கும் போது , ஒரு காஞ்சீர மரத்தை பற்றி கொண்டு அதில் இருக்கும் ஆணியை பிடித்து தொங்குகிறான் .  இந்த ஆணி குட்டப்பன் வன நீலியை அடைக்க சொன்ன கதையில் வருவது . அப்போது அவனுள் ஏதோ ஒன்று அவன் அந்த பிடியில் இருந்து  விழ வேண்டும் என்று விரும்புவதை கவனிக்கிறான்.
அந்த விசை எது மலை உச்சியின் மௌனத்தை கண்ட பிற்ப்பாடும் நெருசல் சந்துகளில் மனிதனை பிடித்து தள்ளும் விசை எது ? காட்டின் தூய்மையை சுவாசித்த பிறகு சாக்கடை பொந்துகளில் வாழவைக்கும் விசை.

கிரியின் அச்சம் என்று அதை சொல்லலாம் .வெட்ட வெளியை கண்டு , அஞ்சி தன் கூட்டில் ஒடுங்கி கொள்ளும் மனிதனின் இருத்தலின் அச்சம் . கிரி தன் அன்னையின் பிடியில் இருந்து வெளிவர விரும்பாதவனாகவே உள்ளான் . பெரும்பாலும் மிகவும் ஆதிக்கமான தாய் பெற்ற மகன்களில் இந்த சிக்கல் இருப்பதை பார்க்கலாம் . கிரி, சிறகு முளைத்தப் பிற்பாடு கூட பறக்க அச்சம் கொண்டவன் . விஷ காய்ச்சல் வந்து பலர் இறக்கும் இடத்தில் அவன் கொள்ளும் அச்சம் , இதை அவன் திருமணம் ஆன அடுத்த நாள் கிரியின் அக்கா குறிப்பிடுகிறாள் . அவனால் தன் கனவுகளை ஆசைகளை அடையவே முடிவதில்லை . அதை அடைவதற்கு கொள்ள வேண்டிய வைராகியம் அவனிடத்தில் இல்லை . 

அவன் வாழ்வின் பிர்ப்பகுதியில் அவன் அடைந்த வீழ்ச்சி , அவன் தன்னையே பழி வாங்கி கொள்ளும் பாவனையுடன் இந்த கழிவிரக்கம் நோக்கி நகர்ந்து கொள்கிறான் போல. ஒரு ஒரு நொடியையும் தற்கொலை செய்து கொள்பவனை போல , தன்னை வதைத்து கொண்டு கீழ் இறங்கி வேறு யாரையோ பழி வாங்குபவன் போல்.
அவன் வாழ்க்கையில் பறக்க முடிந்தது ஒரு நொடி மட்டுமே ,அந்த நினைவுகளை மட்டும் சுமந்து தன் கனத்த சிறகுகளை சுமந்து இந்த உலகில் நடக்கிறான். அவன் சிறகுகள் அந்த கணங்களை அவன் எத்தனை மறக்க நினைத்தாலும் அவனுக்கு நினைவு படுத்தி கொண்டே உள்ளது . 

இந்த சிக்கல் குட்டபனுக்கோ , ஐயருக்கோ இல்லை. அய்யர் மொத்தமாக நாட்டை துறந்தவர் , குட்டப்பன் இரண்டின் சமநிலை அறிந்து ஆடுபவன். பாவம் கிரி !

இந்த நாவல் முடியும் இடம் , அவன் வீழ்ச்சியின் முதல் படி  , தொடங்கும் இடம் அதன் முழு தோற்ற்றம். 

உதிரும் கனவுகள் – காடு நாவல் 

பல முறை படித்த நாவல் காடு . ஒருஒரு முறையும் புதிதாய் திறந்து கொள்ளும் ஒரு செவ்வியல் ஆக்கம்.
இந்த நாவாலை பற்றி  இணையத்தில் எழுதியவர்  பலரும் காட்டில் வாழ்ந்த அனுபவத்தை அளித்ததாக எழுதி உள்ளனர் . நுட்பமான இயற்க்கை விவரணைகள் பற்றி எழுதி உள்ளனர் .நூல் பெரும்பாலும் முதல் காதலின் சித்திரமாக அறிமுகப்படுத்த பட்டுள்ளது . ஆனால் இந்த நாவலை  மற்றும் ஒரு தளத்திலும் வாசிக்க முடியும் என்று நினைக்கிறேன் . 

இதை கிரியிடம் இருந்து பிற்ப்பாடு அழிந்து போன ஒரு விதத்தில் அவனே அழித்து கொண்ட ஒரு ஆன்மீக நுண்ணுணர்வின் சித்திரம் என்று வாசிக்கலாம்.இந்த நாவல் தொடங்கும் இடம் மிகவும் நுட்பமானது கிரி தன்னுடைய கடைசி காலத்தில் அவன் தன் இளமை காலத்தில் பணியாற்றிய காட்டு பகுதி தற்போது முற்றிலும் அன்னியமாகி, மலம் சூழ்ந்து, வீடுகள் கட்டப் பட்டு, அழிந்து போய் இருப்பதை பார்கிறான்.

இதை  ஒருவன் தன்னுடைய வாழ்வின் கடைசியில்  இளமையின் பகற்கனவுகளை மீண்டும் நினைத்து பார்கிறான்  பொருள் கொள்ளலாம். அவை முற்றிலும் அழிவதில்லை அவை அந்த மிலாவின் தடம் போல் காய்ந்து மண் நிறைந்து மறைந்து கிடக்கின்றன . அந்த நினைவின் தொடரில் இருந்து அவன் வாழ்க்கை தொடங்குகிறது. 

இந்த நாவலில் கிரி காணும் காடு, அவனுள் ஒளிரும் கவிதையின் வரிகள் என அனைத்துமே அவனை  சராசரி வாழ்வில் இருந்து உயர்த்த கூடிய ஒரு ஆன்மீக விசை என்று வரையறை செய்யலாம் . மாறாக அவன் தாய் , மாமி மீதான காமம் , இவை அவனை சராசரி தளத்திற்கு இழுக்ககூடிய விசை . இவை இரண்டும் அவனுள் உக்கிரமாக போராடி கொள்கின்றன . 

நீலி மீது இருக்கும் காதல் முற்றிலும் பித்து நிலையில் நிகழ  கூடியதாகவே உள்ளது  .கிரி நீலியை தன் தாயுடன் ஒப்பிட்டு பார்க்கும் தருணம் நமக்கு ஒன்று உணர்த்துகிறது , கிரி உள்ளூர இந்த பித்து நிலை என்றும் நீடிக்காது என்பதை உணர்ந்தே உள்ளான் என்று படுகிறது . பல நூறு பாவனைகள் மூலமாக அவன் அதை நோக்கி நகர்கிறான் .  அவன் ஆழ்மனம் காணும் அந்த கொடிய கனவு அதையே நமக்கு தெரிவிக்கிறது.  
அவன் மாமியுடன் அந்த அறையில் இருக்கும் போது , ஒரு காஞ்சீர மரத்தை பற்றி கொண்டு அதில் இருக்கும் ஆணியை பிடித்து தொங்குகிறான் .  இந்த ஆணி குட்டப்பன் வன நீலியை அடைக்க சொன்ன கதையில் வருவது . அப்போது அவனுள் ஏதோ ஒன்று அவன் அந்த பிடியில் இருந்து  விழ வேண்டும் என்று விரும்புவதை கவனிக்கிறான்.
அந்த விசை எது மலை உச்சியின் மௌனத்தை கண்ட பிற்ப்பாடும் நெருசல் சந்துகளில் மனிதனை பிடித்து தள்ளும் விசை எது ? காட்டின் தூய்மையை சுவாசித்த பிறகு சாக்கடை பொந்துகளில் வாழவைக்கும் விசை.

கிரியின் அச்சம் என்று அதை சொல்லலாம் .வெட்ட வெளியை கண்டு , அஞ்சி தன் கூட்டில் ஒடுங்கி கொள்ளும் மனிதனின் இருத்தலின் அச்சம் . கிரி தன் அன்னையின் பிடியில் இருந்து வெளிவர விரும்பாதவனாகவே உள்ளான் . பெரும்பாலும் மிகவும் ஆதிக்கமான தாய் பெற்ற மகன்களில் இந்த சிக்கல் இருப்பதை பார்க்கலாம் . கிரி, சிறகு முளைத்தப் பிற்பாடு கூட பறக்க அச்சம் கொண்டவன் . விஷ காய்ச்சல் வந்து பலர் இறக்கும் இடத்தில் அவன் கொள்ளும் அச்சம் , இதை அவன் திருமணம் ஆன அடுத்த நாள் கிரியின் அக்கா குறிப்பிடுகிறாள் . அவனால் தன் கனவுகளை ஆசைகளை அடையவே முடிவதில்லை . அதை அடைவதற்கு கொள்ள வேண்டிய வைராகியம் அவனிடத்தில் இல்லை . 

அவன் வாழ்வின் பிர்ப்பகுதியில் அவன் அடைந்த வீழ்ச்சி , அவன் தன்னையே பழி வாங்கி கொள்ளும் பாவனையுடன் இந்த கழிவிரக்கம் நோக்கி நகர்ந்து கொள்கிறான் போல .  ஒரு ஒரு நொடியையும் தற்கொலை செய்து கொள்பவனை போல , தன்னை வதைத்து கொண்டு கீழ் இறங்கி வேறு யாரையோ பழி வாங்குபவன் போல்.
அவன் வாழ்க்கையில் பறக்க முடிந்தது ஒரு நொடி மட்டுமே ,அந்த நினைவுகளை மட்டும் சுமந்து தன் கனத்த சிறகுகளை சுமந்து இந்த உலகில் நடக்கிறான் . அவன் சிறகுகள் அந்த கணங்களை அவன் எத்தனை மறக்க நினைத்தாலும் அவனுக்கு நினைவு படுத்தி கொண்டே உள்ளது . 

இந்த சிக்கல் குட்டபனுக்கோ , ஐயருக்கோ இல்லை. அய்யர் மொத்தமாக நாட்டை துறந்தவர் , குட்டப்பன் இரண்டின் சமநிலை அறிந்து ஆடுபவன். பாவம் கிரி !

இந்த நாவல் முடியும் இடம் , அவன் வீழ்ச்சியின் முதல் படி  , தொடங்கும் இடம் அதன் முழு தோற்ற்றம். 

காந்தியும் கீதையும்

காந்தியும் கீதையும் 

காந்தியின் ஆன்மீக மற்றும் மதம் சார்ந்த சிந்தனை வளர்ச்சியை பதிவு செய்ய கூடிய மிக முக்கியமான நூல் காந்தியின் மதம் : சுய-நூற்கப்பட்ட மேல் ஆடை ஆங்கிலத்தில்  (Gandhi’s Religion – Homespun Shawl). காந்தி அறிவியல் காலத்தின் தொடக்கத்தில் பிறந்தவர் , அன்றைய சிந்தனைகளில் மதம் மிகவும் பின்னடைவை சந்தித்து இருந்தது  . டார்வினின் சிந்தனை உருவாகி சுமார் 25 ஆண்டுகள் கழித்து அவர் பிறந்தார் . அன்றைய நவீன சிந்தனை உருவாகி வந்த மையன்காளன லண்டனில் தன் இளமை காலத்தில் வாழ்ந்தவர் . ஆனால் அவர் வாழ்வில் மதம் மிக விரிவான பாதிப்பை செலுத்தியது . அவரின் ஆன்மீக நோக்கை புறம் தள்ளி விட்டு அவரை நாம் அணுகவே முடியாத அளவுக்கு . நவீன சிந்தனையாளர்கல்  பலருக்கு  காந்தியின் இந்த அம்சம் ஒவ்வாத ஒன்றாகவே இருந்தது . அவர் காலத்திலும் பிறகும் கூட . ஆனால் அவரை செரியாக புரிந்து கொள்ள அவரின் மதம் சார்ந்த சிந்தனை மிகவும் முக்கியமானது . அதை இந்த நூல் சிறப்பாக செய்கிறது . 
 
வேர்களை பற்றுதல் : 
 
காந்தியின் மதம் சார்ந்த தொடக்கம் அவரின் தாய் அவருக்கு அளித்து . காந்தியின் தாய் கடுமையான நோம்புகள் பின்பற்றக்கூடியவர் . அவர் வாழ்நாளும் முழுவது சேவை செய்யும் மனப்பாங்கு கொண்டவராக இருந்தவர் , இதை தன் தாயிடமே பெற்று கொண்டார் . காந்தியின் தாய் ப்ரனாமி என்றும் சம்ப்ரிதாயத்தில் இடுபாடு கொண்டவர் . கிதைக்கு நிகராக குரானை வணங்கும் ஒரு மரபு . காந்தியின் குடும்பம் பல்வேறு மத நம்பிக்கைகள் இடையில் நிகழும் ஒரு உரையாடல் காலமாக இருந்துள்ளது. இந்த பாதிப்புகள் இளம் காந்தியிடம் நாம் காண முடியும் . காந்தியின் இளம் நண்பர்கள் அவரின் மத நம்பிக்கையை விமர்சிக்கும் தோறும் அவர் விடாபிடியாக தன் தாய் தனக்கு அளித்த வேறை பற்றி கொண்டார் என்று சொல்லாலம். ஆனால் இளம் காந்தி ஒன்றை உணர்ந்தார் தனக்கு தன் மரபை பற்றி ஒன்றுமே தெரியவில்லை என்ற தன்னுணர்வை . 
 
முதல் தடுமாற்றம் : 
காந்தி தென் ஆப்ரிக்காவில் இருந்த காலத்தில் அவர் ஒரு தடுமாற்றத்தை சந்திக்க வேண்டி இருந்தது . அவருடைய கிருத்துவ நண்பர்கள் கிருத்துவ மதமும் பைபிள் நூலில் தான் முழு முதல் உண்மையும் ஆண்டவானால் மனிதனுக்கு அளிக்கப் பட்டுள்ளது என்று வாதிட்டனர். அவரை தொடர்ந்து கிருத்துவ மதம் மாற சொன்னார்கள் . இதை காந்தியால் ஏற்று கொள்ள முடியவில்லை .  ஆனால் அவரால் எதிர்த்து சொல்ல கூடிய பதில்களும் அவரிடம் அப்போது இருக்க வில்லை . 
அந்த தருணத்தில் அவர் தன் கேள்விகளையும் சந்தேகங்களையும் தொகுத்து தன் நண்பரும் குருவான ராய்ச்சந்த்க்கு கடிதமாக அனுப்பினார் . 
 
பதில்களும் தெளிவும் 
ராய்ச்சந்த் அவருக்கு அனுப்பிய பதில்களும் அவர் அனுப்பிய நூல்கள் காந்திக்கு ஒரு தெளிவை அளித்தது . அதில் இருந்து காந்தியின் மதம் சார்ந்த பார்வை தெளிவடைந்தது . அவரின் ஆன்மிகம் அத்வைத சிந்தனையால் மலர்ச்சி அடைந்தது . 
– மனிதன் ஒரு ஜீவாத்மா , இது உடலில் கட்டுண்டு இருந்து பிறவி சுழற்சியில் சிக்கி கொண்டு உள்ளது . 
– ஜீவாத்மா பரமாத்மாவை அடைவதே முக்தி , இதை ஒரு மனிதன் தன் செயல் மூலம் அடைய முடியும் அதுவே முக்தி . 
  பிற கடவுளை வழிப்பட்டோ , சில நூல்களை கற்று கொள்வதால் அல்ல , ஒருவனின் செயல் மூலம் . இது காந்தியை மிகவும் கவர்ந்தது . 
– பெரும்பாலான யோகிகள் உலகில் இருந்து துறந்து முக்தியை அடைவது போல் தான் செயலின் மூலம் , மனித சேவை மூலம் , அரசியலின் அந்த முக்தியை அடைய முடியும் என்று அவர் நினைத்தார் . அதுவே அவரின் ஆன்மீக பார்வை . 
 
கீதை என்னும் துணை :
இந்த பயணத்தில் காந்தி தனக்காக எடுத்து கொண்ட துணை என்றால் கீதை நூல் தான் . கீதை ஒரு தத்துவ உரையாடல் , அதில் இருக்கும் பல பகுதிகள் ஒன்றுடன் ஒன்று முரண்படுவது போல தோன்றுவது ஏன் என்றால் , அவை ஒரு ஒரு பகுதியும் மனிதனின் இயல்புக்கு ஏற்றார்போல எழுதப் பட்டுள்ளது . இதை எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் தன்னுடைய கீதை பற்றி எழுதிய உரையில் குறிப்பிடுகிறார். இந்த தெளிவை காந்தி தன் அனுபவத்தின் மூலம் பெற்றுள்ளார் என்பதை அவர் காந்தி கீதையை அணுகிய விதத்தில் இருந்து உணர முடிகிறது . காந்தி கீதை கர்மயோகத்தை பற்றி சொல்லும் பகுதிகளை மட்டுமே அதன் மைய்ய செய்தியாக கொண்டார் . 
இன்னும் அவர் சொல்வது ‘அந்த 19 ஸ்லோகங்களை தாண்டி சொல்வதுக்கு எதுவுமே இல்லை’ என்றும் ‘கண்ணன் அதற்க்கு பிறகு வந்த பகுதிகளை எழுதி இருக்கவே வேண்டாம்’ என்று குறிபிடுகிறார்.எத்தனை ஆச்சரியமான ஒரு தெளிவு உணமையாகவே கீதை அப்படி அணுகவேண்டிய நூல் தான் . 
கீதையின் ஒரு ஒரு பகுதியும் மனிதர்கள் இயல்பு அறிந்து சொல்லபட்டது . காந்தி தன் இயல்புக்கு ஏற்ப கர்மயோகத்தின் செய்தியை தன் வாழ் நாள் துணையாக ஏற்று கொண்டார்.
 
காந்தி எந்த குரு குலமும் செல்லாதவர் , மரபார்ந்த ஆன்மீக கல்வி கற்காதவர்  தன் ஆன்மீகத்தை தன் அனுபவம் மூலம் சிறிய அளவில் செய்து பார்த்து  உருவாக்கி கொண்டவர் . இந்த நடைமுறை அம்சம் காந்தியை அவர் வாழ்க்கையை உருவாகியது என்று சொல்லலாம் . 
 
காந்தியை சிந்தனை என்று குறிப்பிடுவதைவிட காந்திய செயல் என்று தான் சொல்லவேண்டும்